Op 9 augustus heeft mijn papa geprobeerd me mijn eerste flesje met poedermelk te geven. Het was geen onverdeeld succes.

Lees de rest van dit onderwerp »

Vandaag heb ik voor het eerst een beetje fruitsap gedronken. Het is te zeggen: mijn mama heeft het spuitje dat ze normaal gebruikt om mij Gaviscon te geven, gevuld met versgeperst fruitsap en in mijn mond gespoten. Raar, hoor, zo fruitsap. Eerst wist ik niet goed wat ik er moest van denken. Smaakt een beetje zoals de vitame d-druppeltjes die ik soms krijg. Maar ik vond het uiteindelijk wel lekker. Naar het schijnt ga ik binnenkort af en toe fruit mogen eten. Ik ben benieuwd.

P.S. Ik heb gisteren voor de eerste keer geschaterlacht, op het moment dat mijn mama en papa een zoentje gaven. Iedereen erg ontroerd natuurlijk!

Ik kan al goed babbelen:

Met mijn speelgoedbloem in het park:

Mijn aapje krijgt ervan langs:

Zoals jullie kunnen zien, zie ik er op deze foto een beetje een boosje uit. Ik kan dan ook echt boos kijken, knorren, mijn wenkbrauwen wreed fronsen en heel hard huilen als ik iets niet leuk vind. Als iemand tegen me spreekt of aan me prutst en het zint me niet, kan ik ook heel erg verveeld kijken of trek ik me gewoon weg.
Maar ik kan ook heel mooi lachen en lief zijn. Wanneer ik op iemands schootje zit, dan hou ik ze echt vast. Ik neem dan een stukje van hun trui ofzo en laat het niet meer los. Zo sterk ben ik al.
Misschien word ik wel opera- of rockzangeres, want ik maak heel veel dramatische geluidjes. Mijn eerste ‘woordje’ is zeer toepasselijk: nee!’
Ik ben een felle brok! Ik kwam schreeuwend en spartelend uit mama’s buik en nu gebruik ik mijn beentjes bijvoorbeeld om mijn dekens weg te schoppen.
Mijn mama en papa zeggen dat ik heel goed weet wat ik wil (en dus ook heel erg op hen lijk).