Alleen zitten mag dus echt niet lang meer duren. Ik zit enkele seconden mooi recht, dan ga ik steeds meer vooroverbuigen of steun ik op een handje en dan val ik omver.
Verder heb ik deze avond voor het eerst gezwaaid, naar mijn papa.
Het leek alvast erg op zwaaien.
Als ik iemand leuk vind, dan zwaai ik naar hun gezicht, eigenlijk een beetje slaan dus…
Ik beweeg al heel veel op mijn speeltapijt. Ik trek mijn beentjes soms al onder me en steek ik mijn poep in de lucht, maar echt kruipen zal nog niet voor vandaag zijn.
Ik blijf vooral een held in het water.

Mijn tanden? De twee onderaan groeien goed. Die bovenaan zitten er nog niet door, maar volgens mamie gaat het nu echt niet lang meer duren. Kotsgewijs weinig vooruitgang. Ik kan al heel flink iets uit het vuistje eten, maar voorlopig verteert mijn buikje het niet. De stukjes brood komen terug naar boven. Ik kreeg dus aan tafel altijd een glutenvrij koekje. Want als mama en papa aan tafel zitten, dan wil ik ook iets om op te knabbelen. Tips ter afwisseling van de glutenvrije koekjes zijn welkom bij mijn mama, die geeft me niet zo graag altijd maar koekjes.
Niet opvoedkundig enz. Papa is bang dat ik ga stikken in de koekjes…