Jaja, ik begin het door te hebben: zo’n plastieken spellement met een gat onder je gat, dat is dus een ‘potje’. Ik roep dus ‘kaka’, en dan zetten ze mij daarop en dan mag ik gewoon kaka doen. Grappig. Zeker omdat ik daar enorm op mijn ‘gemak’ zit (haha, goed woordgrapje voor mijn leeftijd ee). Ondertussen kan ik een vertellingske doen, een beetje met het wc-papier prutsen, een beetje rommelen in de krant. Allez, gelijk ne groten op de pot zitten ee. Alleen weet ik niet goed waarom ze mij daar dan ook weer afhalen. Ik zit daar zo goed. Moeten ze dan per se mij eraf halen, zeg. Daar moeten die ouders nog even aan werken. Op de pot gaan moet minstens een half uurtje mogen duren. Anders kan ik het evengoed weer in mijn pamper laten en gewoon voortspelen, vind ik toch.