- Ondertussen spreek ik met twee of meer woorden. Mijn eerste zin was ‘Bumba kijken’ en ‘Nee, mama’ is één van mijn favorieten. Ik ben een echte spraakwaterval. Hele zinnen komen er uit. ‘Groen’ kan ik al heel goed zetten, met een echte Gentse r. ‘Rrrose’ is ook een voltreffer. Een heel uitgebreide woordenschat dus, alleen word ik niet altijd goed begrepen ;-(
- Ik ben een echt regelaartje. De potten op tafel moeten ‘TOE’ zijn, de kindjes die uit de crèche vertrekken moeten een muts aan hebben en voor het eten moet ik eerst een bavette aan hebben enz. Mijn papa noemt dat ‘procesgericht’, Inès en Sofie zeggen dat ze niet weten hoe ze zich zouden organiseren zo zonder mijn ’suggesties’ en mijn mama zegt dan ‘dubbel genetisch belast’.
- Mijn nieuwe hitsingle is ‘Jesus, oh, what a wonderfull child’, een gospel geleerd van Jackie toen we voor Music for Life liedjes gingen gaan zingen in het kerkportaal van Ledeberg. Vooral de ‘glory, glory, glory for the newborn king’ zing ik luid mee. Mijn papa denkt er het zijne van en vindt het leuker als ik klassiekers als ‘poesje mauw’ of ‘zakdoekje leggen’ mee zing.
- Ben ik samen met mammie en daddie naar de Ardennen geweest.
- Ik wil nog meer dan vroeger alles ZELF doen. Eten, op een grote stoel zitten in de Mosquito Coast, op straat wandelen zonder een handje te geven, zorgen dat Titus zijn tutje heeft enz. Ik ben al groot, al zeer groot!
Groot meisje
1 Reactie »
Uw reactie
HTML-Tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <pre> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
Ja, ze wordt toch zo groot en flink ! Haar mondje staat werkelijk niet stil. En ja, organiseren en regelen is een opvallend talent van haar ! Zelfs aanwijzen wie op welke pot moet zitten is één van haar ‘taken’. Met haar wijsvinger duidt ze aan wie waar komt … Ook de tafelschikking behoort tot haar opdrachten. Tot ze plots beseft dat ze ook nog wel een plaatsje zou willen ! De slabben verdelen (eindeloze discussie soms want ja, er zijn verschillende kleurtjes ) en dan roepen : “Eten” !
Kleur roze hebben wij haar nog niet horen zeggen. Bij ons is alles blijkbaar nog ‘groen’. Met een tuitmondje vormt ze nadenkend (?) een kleur en dan wordt het toch telkens weer … groen. Grappig.
We gaan nog veel plezier hebben met Nora. Daar bestaat geen twijfel over.
Nog een prettig WE en tot volgende week.