- Naar ‘ t schijnt ben ik een lyrics-replicator net als mijn mama. Dan zing ik van ‘Taapuiten loop e sjaap, sjaap met wi-i-tte voesjes’.
- Mijn mama probeert me de hele tijd uit te leggen dat niet alle negermensjes ‘Elsa’ heten of de mama en papa van Elsa zijn, zeer moeilijk vind ik dat. Ik begrijp het ook niet goed.
- Heb een formidabel geheugen en een voorliefde voor dingen die hetzelfde zijn. Zoals bijvoorbeeld mijn groen-wit gestreepte kousen. Dat is net zoals de trui van mijn papa.
- Ik heb ook nieuwe schoenen trouwens. Ik dacht eerst dat het sletsen waren, zo met dat riempje en al. Maar het zijn dus echte schoenen. Ze zijn paars en ze komen uit een grappig winkeltje: aap-mies-noot.
- Ik ga trouwens steeds meer op mijn pot. Om de een of andere reden vinden volwassenen dat gemakkelijker ipv in een pamper alles doen. Enfin, ik zal maar geloven dat er een of ander voordeel aan is. Voorlopig vind ik het wel leuk om zo een kwartier op mijn pot te zitten en een boekje te ‘lezen’.
- Dat potjes-gedoe heeft trouwens een groot voordeel: ik zie er meer een madamke uit zo, zonder die pamperzak rond mijn billen.
- Fristi is heel erg lekker. Ik mag het wel niet veel drinken, maar iedere keer denk ik weer ‘yes, yes, dat is het!’
- Ik ben aan het overschakelen van Bumba naar Plop. OK, die kabouter met z’n melkherberg is ook maar een zot, maar die Lui en Klus, dat zijn wel coole dudes.
- Oh ja: ik ga volgend jaar naar de Hazenakker, dat is een school. Mijn mama en papa, en ik wellicht ook, hadden me liever naar Hendri D’Haese zien gaan. Daar zit ook mijn superneef Ilias en binnenkort ook mijn superneefje Titus. Maar allez, ik zal daar mijn baan ook wel vinden hoor.
Over de Pot, Fristi en zo nog wat dingetjes
3 Reacties »
Ahaaaaa ! Dààrom zei ze de hele tijd ‘papa’ als ze haar kousen aandeed vorig weekend !! Nu komt het uit.
Ze liggen hier trouwens nog, samen met haar pyama
Wat een fijne week was het ! De zon was alle dagen van de partij en dus konden de kindjes al van in de vroege voormiddag buiten spelen. Al van in de ochtend stonden ze te trappelen om naar buiten te gaan. Maar ja, eerst het soepje, potje, enz. Dan halen we de jasjes en schoenen. En dan schakelen we Nora in om alles bij de juiste persoon te brengen ! Ze weet perfect welke jas bij wie hoort, welke schoenen, enz. Tot ze deze week toch eens bezweek bij de aanblik van die mooie schoentjes van Kato. Fijn om hen bezig te zien. Honderden keren op en af die glijbaan. Nora telkens met opgeheven vingertje : “nog één keer”. En dan in sprint weeral naar de trapjes …
Waar halen ze die energie toch ! En maar tateren ondertussen. Haar zinnetjes worden steeds langer en complexer. Boeiend om haar zo ‘groot’ te zien worden. Je ziet hoe ze zich concentreert over wat ze gaat zeggen, hoe ze haar zinnetjes zal formuleren. Vorige week zat ze te oefenen op het woordje ’spinazie’. En plots had ze het beet. Grappig toch om haar zo intens ermee bezig te horen.
Nog een fijn weekend !
Uw reactie
HTML-Tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <pre> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>










Hallo,
Ja, zingen kan Nora als de beste ! Ze kent ook de volgorde van de liedjes op de CD’s. Als we samen aan het zingen zijn in de crèche (de enige plek op deze wereldbol waar we dit uit volle borst en ongegeneerd kunnen doen) dan laten we regelmatig een woordje weg. En jawel, Nora weet dit steeds als eerste in te vullen.
Momenteel horen we dikwijls het woordje ‘neen’, zelfs als er te eten valt. Iets wat in het verleden onmogelijk was ! Maar de aanblik van roze (!) yoghourt, een koek, enz. zorgen er toch telkens weer voor dat ze zich binnen de kortste keren bedenkt.
Ze speelt heel graag buiten. Deze week hadden we geluk met de warme zonnestralen. Met Louis en Arno in de aarde zitten wroeten, rollen in het gras, beestjes bekijken, enz. Hopelijk wordt het een lange warme zomer. ..