Archief voor opstap
Op stap naar t’ erfgoed met mama en papa
Ik wilde liever thuis spelen met mijn vriendje Ilias, die gisteren ook al op bezoek kwam. Ik ben namelijk het liefst thuis, waar ik kan ravotten en regelmatig ook eens kan een dutje doen.
P.S. Ik kan ondertussen staan op handen en voeten. Je kan je dus wel voorstellen dat zou rondhangen niet echt mijn favoriete bezigheid is.
Flink en groot!
Gisteren mocht ik van mama in de kar zitten om boodschappen te doen.
De max! Ik moest niet in die stomme maxi-cosi, maar toch meerijden in een echte boodschappenkar. Ik kon er alles wreed goed zien en hield me wel netjes vast want mijn mama is niet altijd een goede chauffeur. Zoals je kan zien op de foto heb ik ook goed geholpen bij het besparen. Kaartjes en bonnekes, enal 
Ik ga op reis
Morgen ga ik met mijn mama naar Nederland! Papa zegt dat ze daar alleen maar melk en kaas eten, maar dat is eigenlijk niet waar. Oei, ze gaan daar toch lichtbruin brood hebben, hé? Want ik eet zo graag van die korstjes. Maar misschien zal mijn mama dat wel meenemen, want ze is al een hele berg dingen aan het klaarleggen die meemoeten.
We gaan daar trouwens niet blijven, hoor. Mijn mama heeft een vriendin die daar woont: Ilse. Iets met een doctoraat of zo van haar man. En er gaan nog veel andere kindjes zijn. Kleine kindjes zoals ik en zelfs nog kleinere kindjes. Dat wordt dus dikke fun voor mij. Morgenavond zijn we al weer terug thuis. Hopelijk kan ik wat slapen in de auto, want zo in de auto zitten, dat is niet mijn favoriete bezigheid eigenlijk.
Eén week later
Ben ik voor het eerst lang op reis geweest, naar de Ardennen met een heleboel mensjes: mama en papa, mammie en daddie, tante Marie, Tontje, Peter Mathias en tante Caroline, Snuffie, An, Marraine en Nonkel Julien (niet allemaal tegelijk). Het was zeer leuk ! Ik heb er flink geslapen. Soms tot half acht, goed hè!
Ik ben steeds meer een echt wildebrasje. Ik roep veel en wapper en zwaai graag met armen en benen. Vooral als ik meer aandacht wil. En ik wil niets liever dan op mijn mama’s arm zitten (soms een beetje lastig voor mama, want ik begin te huilen als ik haar nog maar hoor of zie).
Mijn favoriete speelgoed voor het ogenblik, is mijn koekjestrommel. Ik kan de blokjes er al flink uithalen en draai de koekjestrommel al vrolijk in het rond. Deze middag kotste ik ook eens per ongeluk in de trommel. Oeps!
Woensdag kon ik enkele seconden zelfstandig zitten, maar nu lukt het niet meer.
Zelf drinken gaat steeds beter en ook stukjes eten en knabbelen lukt goed. Ik at al stukjes banaan en brood, helaas vind mijn maag het niet altijd zo’n goed idee.
Ik heb soms ook een beetje kuren. Mijn mama en papa weten niet zo goed waarom. Soms denken ze dat ik hen aan het testen ben, soms dat ik te weinig heb geslapen, soms dat ik een groeisprongetje heb… Meestal weten ze het niet zo goed.
Ik ben een dagje terug ziek geweest met veel koorts en heb nog altijd heel veel last van tanden, die er maar niet uitkomen, maar precies wel veel pijn doen. Gelukkig krijg ik heel soms een Perdolantje , dat helpt echt !
En ondertussen …
Ben ik zo goed als genezen, spelen mijn tanden me parten, heb ik een beetje last van verlatingsangst en ben ik vooral druk bezig allemaal nieuwe dingen uit te proberen zoals zitten, sluipen, koekjes echt opeten, drinken uit een flesje enz.
Nora in de badring bij mamie
Vrijdagavond ben ik voor de eerste keer ergens gaan slapen zonder mijn mama en papa. Lees de rest van dit onderwerp »
De Sint op bezoek!
Daarnet kreeg ik bij mijn meter Liesbet een koekjestrommel van de Sint.
Zeer leuk, hij maakt geluidjes en heeft een neusje waar er licht uit komt.
Omdat ik nog niet kan zitten kan ik er nog niet zo heel goed met spelen, maar dat komt nog wel!
Ik kreeg er ook zeer leuke computer met een telefoon op die nonkel Kwinten eigenlijk gekocht heeft voor neefje Ilias.
Morgen komt de Sint ook in Vinkt bij oma (eigenlijk komt de Sint daar iedere maand met pampers, zeer leuk !!!!) en bij mamie in Deinze (die eigenlijk de reïncarnatie van de Sint is).
Mijn mama is zeer flink geweest en heeft geen briefje naar de Sint geschreven omdat ze vond dat ik al genoeg speelgoed heb. Ik ben benieuwd of ze zich nog kan inhouden wanneer de kerstman langs komt.
P.S. Alles gaat goed met me! Ik ben nog altijd een leuk, vrolijk en fel kindje. Ik kan heel luid vertellen, heb weinig geduld, maar lach heel veel. Ik heb twee mini-tanden en de dag begint voor mij om zes uur (rise and shine hunnybunnies!). Ik kijk graag in de spiegel en maak allerlei geluidjes met mijn tong en mond (blazen, belletjes maken, tong uitsteken enz.).
Ik hou verschrikkelijk veel van zwemmen en in bad gaan en speel het liefst liggend op mijn buik op mijn speeltapijt.
Recht zitten, ’zit’ er nog niet in
De laatste weken ben ik opnieuw steeds meer een kotsy-monster. Fruitpap, groetenpap of melk, het komt eruit….
Niet zo heel erg dankzij de uitvinding van de wasmachine, maar als het blijft, dan gaat mama toch nog eens met mij naar dokter Pauline.
Voor het eerst op weekend
Ik had het zo druk, dat ik nog geen tijd heb gehad om eens te vertellen over het weekendje in de Ardennen vorige week. Omdat mammie en daddy 30 jaar getrouwd zijn, gingen we immers met mama haar familie naar een dorpje bij Marche-en-Famenne. We hadden daar een gezellige chalet gehuurd: de Cabanne des Trappeurs.
In de buurt van onze chalet, liepen ook bizons, maar dat was een beetje ver door de modder wandelen. Dat vond mijn papa te gevaarlijk met mij in de draagdoek. Hij zag namelijk niet waar-ie liep met mij er zo voor. We hebben wel een andere korte wandeling gemaakt, zoals je kunt zien op de foto. Ik heb trouwens een soort Miney Mouse-pak aan. Dat heeft mijn mammie meegebracht van Disneyland. Lekker warm!
Mijn eerste diploma!
Voila, mijn eerste diploma is een feit. Ik heb er niet voor moeten studeren, maar wel oefenen hoor! Vijf weken aan een stuk, iedere zondagnamiddag het zwembad van De Ceder binnen. Nog spijtig dat ze mijn familienaam verkeerd hebben geschreven. Maar mijn papa zegt dat dat nog wel zal gebeuren en dat hij daarom altijd zijn naam spelt als mensen naar zijn naam vragen. Anders zit die overbodige ‘e’ er de helft van de keren tussen. Allez, zodra ik kan spreken, zal ik al eens oefenen om dat te spellen. Hoewel ik daar naar het schijnt ook voor moet kunnen lezen. Jongens, toch, dat ziet er allemaal vreet ingewikkeld uit, hoor.
De lichaamsdoek …
In en uit een winkel gaan is een grote verandering tussen warm en koud en als ik in een draagzak zit, kan mama moeilijk mijn jas aan of uit doen. Daarom wikkelt mijn mama een sjaal rond me die ze gemakkelijk los kan maken. Zou dat mogen van Patrick Janssens ? Zo’n lichaamsdoek Lees de rest van dit onderwerp »
