Jaja, ik begin het door te hebben: zo’n plastieken spellement met een gat onder je gat, dat is dus een ‘potje’. Ik roep dus ‘kaka’, en dan zetten ze mij daarop en dan mag ik gewoon kaka doen. Grappig. Zeker omdat ik daar enorm op mijn ‘gemak’ zit (haha, goed woordgrapje voor mijn leeftijd ee). Ondertussen kan ik een vertellingske doen, een beetje met het wc-papier prutsen, een beetje rommelen in de krant. Allez, gelijk ne groten op de pot zitten ee. Alleen weet ik niet goed waarom ze mij daar dan ook weer afhalen. Ik zit daar zo goed. Moeten ze dan per se mij eraf halen, zeg. Daar moeten die ouders nog even aan werken. Op de pot gaan moet minstens een half uurtje mogen duren. Anders kan ik het evengoed weer in mijn pamper laten en gewoon voortspelen, vind ik toch.

- drinken met een rietje (geleerd in de beste crèche van de wereld ‘Villa Kakelbont’, hoera voor Inès en Sofie!)
- als je zegt opgepast warm, dan begin ik te blazen
- ik peuter soms in mijn neusje en mijn oortjes, het is dus bewezen dat ik ook De Jansjes-bloed heb
- ik heb al één keer op een potje geplast en zeg soms ook ‘kaka’ als ik naar het groot toilet moet
- zelf yohourt eten met een lepel

Verder
- blijven boekjes lezen en op stap gaan mijn favoriete bezigheden
- ben ik de laatste tijd heel heel goed gezind
- leer ik heel veel nieuwe woordjes zoals ‘keuke’ voor koken en keuken
- zit ik in een papa-fase
- zijn het paardje en de draaistoel mijn favoriete speelgoed in de crèche
- vind ik het zo leuk in de crèche dat ik ’s avonds daar wil blijven verder spelen, wel samen met papa of mama

Kukeleku, kotkotkokodei, ssss (Cécile, mijn vriendinnetje in de crèche), to (auto), ba (banaan), ba (bal), ja, nee, soe (soep),  ….

Gebaren: buikje rond eten, vliegtuig, waar is Nora? (piep-bui), bravo met voetjes …

- Ik heb schoenen, rode blinkende. En ben fan van de Dolce-and-Gabbana-botjes die ik van Lotte geërf heb. Ik wil ze altijd maar aandoen… En ik doe niets anders dan lopen en blij zijn!
- Nieuwe woordjes: Titus (dat zeg ik dus tegen alle babys), kwaakkwaakkwaak (dat doen de eendjes), plu (paraplu), buba (bumba), boem (als ik val), tutje, oei, …

• Ik kan dus echt lopen! Zonder handen! Meerdere stapjes! … maar vooral als mijn mama en papa niet kijken
• Zonder tanden dat bestaat niet bij mij! 14, 14!!! heb ik er al waaronder twee venijnige Dracula-exemplaren die er verdorie maar niet volledig uitgeraken, Aoe!
• Mijn woordenschat breidt zich uit. Toe, Boe(k), Boeboe (= koe), Bui(buiten), Bo (=eten), Po(p), Dada, mama, papa, njam, njam, dada, NEE, Iiiieee (Snuffie) (en nog veel meer woorden die mijn mama gewoon nog niet verstaat en dus nog niet kan intikken, tssss…..)
• Ik kan alleen eten, stukjes appel, maar ook met een lepeltje. Zeer netjes! Slechts 10 % van mijn eten bevindt zich daarna op de grond. 10 %, das toch niet de moeite waard te vermelden, nietwaar…
• Ik kan duplo-blokjes op elkaar zetten, friemel deksels van doosjes en zet ze er dan weer op. Steek blokjes door allerlei mogelijke gaatjes, kan de lift al roepen en het licht in de gang aandoen. Handig voor de mama hoor!
• Vandaag voor de tweede keer zonder resultaat naar de schoenwinkel geweest. Blijkbaar is dat typisch, mama’s die al per se schoentjes willen ook al zijn wij er nog te klein voor. Ik vond vooral het ballenbad leuk, zo leuk dat ik besliste er mijn pantoffeltje in te verliezen. Maar de schoenen, nee dat was niet om over naar huis te schrijven. We zijn speciaal naar Deinze gereden,  maar Scarpetto was toe en in de andere winkel waren de schoentjes ofwel mooi maar niet zacht ofwel niet mooi (metallic, bloemen, bollen …bah!), maar wel zacht.
• Ik ben een beetje een straatdweil. Ik ga graag naar buiten. Liefst zoveel mogelijk. Altijd eigenlijk. Maar zelf als ik netjes naar de voordeur wijs en ‘bui’ zeg, dan nog mag ik soms niet naar buiten van mama en papa. Pffff…
• De Ardennen waren de max. Veel andere kindjes en heel heel veel koeien. Beeuuu!!!!
• Ik ga binnenkort op muziekles met grote Titus! Dat wordt fun!
• Vorige week maandag ben ik naar de dokter geweest met een onverklaarbare, kortstondige pijnstuip. Pauline zei tegen mama en papa dat het waarschijnlijk een woedeaanval was. Uit frustratie. Pauline is een tof, maar van woedeaanvallen kent ze niets. Echt niets….
• Tussenstand: 10,360 kg en 76,6 cm.

Hihihi, hahaha…

Dat kan ik dus ECHT AL ZINGEN hé, is dat niet fantastisch?

- met een telefoon die ik ook al echt kan opnemen
- diertjes waarvan ik de geluiden al enthousiast probeer na te doen door met mijn mond te happen en te blazen

By the way, ik ben bijna eigenaar van twee nieuwe tanden, ze zitten er al de helft door..