Jaja, ik begin het door te hebben: zo’n plastieken spellement met een gat onder je gat, dat is dus een ‘potje’. Ik roep dus ‘kaka’, en dan zetten ze mij daarop en dan mag ik gewoon kaka doen. Grappig. Zeker omdat ik daar enorm op mijn ‘gemak’ zit (haha, goed woordgrapje voor mijn leeftijd ee). Ondertussen kan ik een vertellingske doen, een beetje met het wc-papier prutsen, een beetje rommelen in de krant. Allez, gelijk ne groten op de pot zitten ee. Alleen weet ik niet goed waarom ze mij daar dan ook weer afhalen. Ik zit daar zo goed. Moeten ze dan per se mij eraf halen, zeg. Daar moeten die ouders nog even aan werken. Op de pot gaan moet minstens een half uurtje mogen duren. Anders kan ik het evengoed weer in mijn pamper laten en gewoon voortspelen, vind ik toch.

- drinken met een rietje (geleerd in de beste crèche van de wereld ‘Villa Kakelbont’, hoera voor Inès en Sofie!)
- als je zegt opgepast warm, dan begin ik te blazen
- ik peuter soms in mijn neusje en mijn oortjes, het is dus bewezen dat ik ook De Jansjes-bloed heb
- ik heb al één keer op een potje geplast en zeg soms ook ‘kaka’ als ik naar het groot toilet moet
- zelf yohourt eten met een lepel

Verder
- blijven boekjes lezen en op stap gaan mijn favoriete bezigheden
- ben ik de laatste tijd heel heel goed gezind
- leer ik heel veel nieuwe woordjes zoals ‘keuke’ voor koken en keuken
- zit ik in een papa-fase
- zijn het paardje en de draaistoel mijn favoriete speelgoed in de crèche
- vind ik het zo leuk in de crèche dat ik ’s avonds daar wil blijven verder spelen, wel samen met papa of mama

Kukeleku, kotkotkokodei, ssss (Cécile, mijn vriendinnetje in de crèche), to (auto), ba (banaan), ba (bal), ja, nee, soe (soep),  ….

Gebaren: buikje rond eten, vliegtuig, waar is Nora? (piep-bui), bravo met voetjes …

- Ik heb schoenen, rode blinkende. En ben fan van de Dolce-and-Gabbana-botjes die ik van Lotte geërf heb. Ik wil ze altijd maar aandoen… En ik doe niets anders dan lopen en blij zijn!
- Nieuwe woordjes: Titus (dat zeg ik dus tegen alle babys), kwaakkwaakkwaak (dat doen de eendjes), plu (paraplu), buba (bumba), boem (als ik val), tutje, oei, …

Papa heeft met het fototoestel een filmpje gemaakt van mij terwijl ik aan het stappen ben op mijn supercoole roze All Stars uit Amerika! Ik kan het al goed, hoor.

• Ik kan dus echt lopen! Zonder handen! Meerdere stapjes! … maar vooral als mijn mama en papa niet kijken
• Zonder tanden dat bestaat niet bij mij! 14, 14!!! heb ik er al waaronder twee venijnige Dracula-exemplaren die er verdorie maar niet volledig uitgeraken, Aoe!
• Mijn woordenschat breidt zich uit. Toe, Boe(k), Boeboe (= koe), Bui(buiten), Bo (=eten), Po(p), Dada, mama, papa, njam, njam, dada, NEE, Iiiieee (Snuffie) (en nog veel meer woorden die mijn mama gewoon nog niet verstaat en dus nog niet kan intikken, tssss…..)
• Ik kan alleen eten, stukjes appel, maar ook met een lepeltje. Zeer netjes! Slechts 10 % van mijn eten bevindt zich daarna op de grond. 10 %, das toch niet de moeite waard te vermelden, nietwaar…
• Ik kan duplo-blokjes op elkaar zetten, friemel deksels van doosjes en zet ze er dan weer op. Steek blokjes door allerlei mogelijke gaatjes, kan de lift al roepen en het licht in de gang aandoen. Handig voor de mama hoor!
• Vandaag voor de tweede keer zonder resultaat naar de schoenwinkel geweest. Blijkbaar is dat typisch, mama’s die al per se schoentjes willen ook al zijn wij er nog te klein voor. Ik vond vooral het ballenbad leuk, zo leuk dat ik besliste er mijn pantoffeltje in te verliezen. Maar de schoenen, nee dat was niet om over naar huis te schrijven. We zijn speciaal naar Deinze gereden,  maar Scarpetto was toe en in de andere winkel waren de schoentjes ofwel mooi maar niet zacht ofwel niet mooi (metallic, bloemen, bollen …bah!), maar wel zacht.
• Ik ben een beetje een straatdweil. Ik ga graag naar buiten. Liefst zoveel mogelijk. Altijd eigenlijk. Maar zelf als ik netjes naar de voordeur wijs en ‘bui’ zeg, dan nog mag ik soms niet naar buiten van mama en papa. Pffff…
• De Ardennen waren de max. Veel andere kindjes en heel heel veel koeien. Beeuuu!!!!
• Ik ga binnenkort op muziekles met grote Titus! Dat wordt fun!
• Vorige week maandag ben ik naar de dokter geweest met een onverklaarbare, kortstondige pijnstuip. Pauline zei tegen mama en papa dat het waarschijnlijk een woedeaanval was. Uit frustratie. Pauline is een tof, maar van woedeaanvallen kent ze niets. Echt niets….
• Tussenstand: 10,360 kg en 76,6 cm.

Hihihi, hahaha…

Dat kan ik dus ECHT AL ZINGEN hé, is dat niet fantastisch?

- ik ben weer veel beter gezind, maar de tanden blijven komen. Ik heb er nu echt al acht zicthbare en mijn hoektanden komen er ook door.
- ik vind het zeer leuk om blokjes door gaatjes te steken en ik kan dat dus al heel goed
- ik kan toch grote ontsteltenis van mijn oudjes, ook al de trap op; ik stond daarnet flink recht op de tweede trede van de trap, imagine!
- er is een kindje in de buurt dat precies hetzelfde schreit als mij, zeer vervelend vind mijn mama dat!
- ik vind het fantastisch om naar buiten te kruipen, piep-bui te spelen aan het grote raam en de ramen te zemen met mijn tong

- met een telefoon die ik ook al echt kan opnemen
- diertjes waarvan ik de geluiden al enthousiast probeer na te doen door met mijn mond te happen en te blazen

By the way, ik ben bijna eigenaar van twee nieuwe tanden, ze zitten er al de helft door..

Mijn eerste verjaardag was A-OK! Oma in Vinkt had flink haar best gedaan om alles in orde te brengen.
Ik heb er veel in de tuin gespeeld met Ilias en veel leuke cadeautjes gekregen (tentje, muziektapijt, fantastische pony’s) en zelfs ook centjes en ook smsjes. Van de taart heb ik niet mogen proeven, maar wel van de aardbeien…. mmmmm…. Alléén die kroon, dat vond ik echt niet leuk!
Gisteren ben ik ook naar Kind en Gezin geweest. Bij dokter Stephanie liep ik flink aan haar twee handen (thuis begin ik daar niet aan, de oudjes zouden al te veel door het dolle heen zijn). Ik wist natuurlijk niet dat ze enkele minuten later twee spuitjes in mijn arm zou steken.  Ze heeft het wel zeer zacht gedaan EN ik heb ook zeer flink geweest, ik heb veel minder geweend dat het jongetje voor mij dat net dezelfde spuitjes gekregen had.
Bij Ines en Sofie van Villa Kakelbont ben ik het ondertussen al goed gewoon. Ik heb er deze middag macaroni in kaassaus met verse champignons gegeten, lekker! Sofie en Ines zorgen echt zeer goed voor mij, het is er even gezellig als thuis.

En verder … 

• kan ik zwaaien, handjes draaien, klappen, een kusje gooien en mijn neusje aantonen
• als er iets wegrolt onder de kast, ga ik op mijn buik liggen om erachter te zoeken
• ben ik zeer sterk en een echt ravottertje, ook met de grote jongens uit de crèche
• harde geluiden zoals de mixer of een erg harde waterstraal uit de tuinslang maken me aan het huilen
• als je boos op me bent en ik ben niet akkoord zet ik mijn lipje en knijp ik mijn ogen toe, soms voeg ik er ook een gil aan toe
• slaap ik al een paar nachten beter, de laatste week heb ik maar twee keer geweend